KÖK KAYBI

İlçemizin sorunlarını kahvehane köşelerinde değerlendiren on insandan dokuzu iş istihdamından dem vururlar. İlçemizdeki kısıtlı iş olanaklarının bir türlü çözüme kavuşturulamaması, gençlerin ilçe dışını değerlendirme çabası, iş sahibi olan gençlerin ise iş performansının düşük olması gibi konular sürekli konuşulur durur. İnsanların bu tarz konuları değerlendirme çabasını elbette normal karşılıyorum ancak on insandan dokuz kişinin bahsettiği iş olanaklarıyla yeterince kafa yorduk. Birazda dokuzun dışında kalan bir insanın fikirleriyle beyin fırtınası yapmamız gerekiyor. Pek çok kişinin üzerinde durmadığı daha önemli bir durum mevcut. İlçe gençlerimiz dil, tarih, kültür ve inanç konularında ciddi problemler yaşıyor. Bu konuların asla göz ardı edilmemesi gerektiğini düşünüyorum. Özellikle merkez başta olmak üzere ilçe genelinde gençlerimiz kendi dilinden ve inançlarından kopuyorlar. Kültürlerine bağlılık konusunda diğer kavramlara göre daha iyiler. Kültürlerini korumaya çalıştıklarını hem düğünlerde, hem cenazelerde, hem geleneksel organizasyonlarda hemde sosyal medyada görmekteyiz ancak inanç ve dil konusunda aynı şeyi söylememiz mümkün değil. İnancın bu kadar zayıflamış olması inanılır gibi değil. Büyükşehirlerde inancın zayıflamasını biraz daha normal karşılayabiliriz ama bizim gibi az nüfuslu ilçelerde bu denli hızlı zayıflamasını açıklamakta güçlük çekiyorum. İş istihdamı ile ilgili gerek yöneticiler gerekse bölgemizin iş insanlarının çalışmaları var. İş istihdamını öyle yada böyle çözebiliriz. Lakin dil ve inanç kısımlarında çözüm gerçekten uzun soluklu çalışmalar gerektirir. Uzun yüzyıllara tekabül eden kapsamlı çalışmalar. Dilini, inancını, kültürünü kaybetmiş tarihini unutmuş bir toplumu eskiye döndürmek kolay değildir. Haymana’da dil ve din adına kapsamlı projelerin olduğunu hiç hatırlamıyorum. Yöneticilerimizin Kürtçenin bölgede aktif kalması adına bir çalışma yaptığını veya yapacağını duyurduğunu da hatırlamıyorum. Sanki bölgenin inanç ve dil kaybı yaşaması hatta kültürünün ve tarihinin kaybolması istenen bir durum gibi görünüyor. Eğer öyle değilse herhangi bir çalışmanın olması gerekiyordu. Bölgemizde yaşayan özellikle genç nüfusun inanç ve dil konusunda ciddi çalışmalara ihtiyacı var. İnancını ve kimliğini kaybetmiş bir gençlikten umut bekleyemeyiz. Burada suç gençlerin değil temel problemleri bildiğimiz halde çözüm üretmeyen bizlerindir. İş istihdamı bir kaç yılda çözülebilecek bir durum ancak dil ve din kaybının telafisi yüz yıllara tekabül eder. İnancıyla, kültürüyle, tarihiyle her şeyiyle bu topraklara sahip çıkmamız gerekiyor. Umarım gerekenleri yapabiliriz. Köklerimize sahip çıkabilir daha güzel yarınları hep birlikte inşaa edebiliriz.